Aby uczcić setną rocznicę urodzin Milesa Davisa, Decca Records France wydaje nowe edycje winylowe i CD legendarnej ścieżki dźwiękowej do filmu Louisa Malle’a z 1958 roku Ascenseur pour l’échafaud.

Nagrana w Paryżu w grudniu 1957 roku muzyka pozostaje jedną z najbardziej charakterystycznych ścieżek dźwiękowych w historii jazzu oraz jednym z nielicznych przykładów muzyki filmowej w całości improwizowanej przez muzyków oglądających film podczas nagrania.

Reedycje zostały przygotowane w trzech luksusowych formatach. Winyl 180 g to oryginalny album w opakowaniu typu gatefold i okładce tip-on, zawierającej angielskie tłumaczenie oryginalnych komentarzy autorstwa Borisa Viana. Rozszerzona edycja deluxe na trzech 10-calowych płytach winylowych rozszerza wydanie o oryginalną ścieżkę dźwiękową oraz komplet nagrań sesyjnych z grudnia 1957 roku, zapakowane w potrójnej rozkładanej okładce, wraz z esejem Francka Bergerota A Present from Miles Davis to Louis Malle. Limitowana edycja 2 CD łączy oryginalny album oraz wszystkie zachowane ujęcia z sesji z 4 i 5 grudnia 1957 roku, uzupełnione o 60-stronicową książkę w twardej oprawie z tekstami Ashley’a Kahna i Francka Bergerota.

Po raz pierwszy wydane w 1958 roku przez wytwórnię Fontana w Europie oraz Columbia w Stanach Zjednoczonych nagranie szybko zyskało status legendy. Niewiele ścieżek dźwiękowych miało tak decydujący wpływ na atmosferę i reputację filmu. Prawie siedemdziesiąt lat później, poza legendą towarzyszącą jego powstaniu, nagranie nadal pozostaje jednym z najbardziej uderzających dzieł Davisa: napiętą, nocną partyturą pełną dramatycznej intensywności i oszczędnej, przejmującej liryki.

Okoliczności jego powstania stały się częścią jazzowej legendy. Pod koniec 1957 roku Davis występował w paryskim Club Saint-Germain, gdy Louis Malle – niezadowolony z pierwotnie planowanej muzyki do swojego debiutanckiego filmu – został namówiony, aby zwrócić się do trębacza. Po obejrzeniu prywatnego pokazu Davis zgodził się nagrać ścieżkę dźwiękową. 4 grudnia przybył do studia wraz z czterema muzykami mieszkającymi wówczas w Paryżu: Barneyem Wilenem na saksofonie tenorowym, René Urtregerem na fortepianie, Pierre’em Michelotem na kontrabasie oraz Kennym Clarke’em na perkusji.

Przygotowania były minimalne. Davis naszkicował jedynie kilka prostych sekwencji harmonicznych w swoim pokoju hotelowym i przekazał je zespołowi tuż przed rozpoczęciem nagrania. Po wyjaśnieniu fabuły w studiu wyświetlano w pętli kluczowe sceny filmu, podczas gdy muzycy improwizowali bezpośrednio do obrazu, bez wcześniej skomponowanych tematów. Kontrabasista Pierre Michelot wspominał później: „Miles po prostu poprosił nas, żebyśmy grali dwa akordy – d-moll i C7, po cztery takty każdego, ad libitum”. Było to typowe dla Davisa: minimum wskazówek połączone z niezawodnym wyczuciem atmosfery.

François Leterrier, drugi asystent reżysera, zapamiętał, że sesja rozpoczęła się około dziesiątej wieczorem i trwała aż do świtu, podczas gdy muzycy oglądali czarno-białe sekwencje nakręcone przez operatora Henriego Decaë, w tym słynny nocny spacer Jeanne Moreau po Champs-Élysées. „Wszyscy obecni w zaciemnionej sali mieli świadomość, że dzieje się coś niezwykłego” – wspominał później. „Coś, co z pewnością nigdy wcześniej się nie wydarzyło.”

Ścieżka dźwiękowa została po raz pierwszy wydana na 10-calowym LP przez Fontanę i nagrodzona Grand Prix du Disque przyznawaną przez francuską Académie Charles Cros. W Stanach Zjednoczonych ukazała się później w serii Jazz Track wytwórni Columbia, zdobywając nominację do nagrody Grammy w 1960 roku. Nowa reedycja prezentuje nagranie w trzech luksusowych edycjach: winyla 180 g z oryginalnym albumem zawierającym komentarze Borisa Viana oraz ikoniczne zdjęcie studyjne Milesa Davisa z Jeanne Moreau autorstwa Jean-Pierre’a Leloira, a także rozszerzonych zestawach 3 × 10” oraz limitowanej edycji 2 CD, które gromadzą komplet nagrań z sesji z nocy 4 i 5 grudnia 1957 roku.